تازه ها:
نمایندگی خودرو تشویر
پنجشنبه ۱ آبان ۱۳۹۹,Oct 22 2020

آرشیو

یادداشت

نظر علما راجع به نحس بودن ماه صفر
نظر علما راجع به نحس بودن ماه صفر
نظر علما راجع به نحس بودن ماه صفر
یادداشت مهمان | سحر برزگر

مسئولین واقعی خود ما هستیم/ چرا از آرمان های شهدا دور شدیم؟

تاریخ انتشار : ۲ مهر ۱۳۹۹ - ۰:۴۳:۲۱
کد مطلب: 3486

بیاییم بیندیشیم و بدانیم که مسئولین واقعی خود ما هستیم، یعنی من یعنی تو، بیاییم بر این زخم ناصور حمد و شفایی بخوانیم و زین پس مردمی باشیم مسئول تا مسئولینی مردمی داشته باشیم... به امید روزی که از تبریک گفتن دفاع مقدس و گرامیداشت یاد و خاطره شهدا و تکریم و تجلیل جانبازان شرمنده امام راحل، رهبر معظم، خود و اعمالمان و افکارمان نباشیم.

به گزارش  پایگاه خبری تحلیلی آباده نما ، سحر برزگر، به مناسبت هفته دفاع مقدس، نوشت:

وطن چیست؟ آیا وطن پرستی مفهومی ذهنی و فردیست یا عینی و جمعی؟!

آیا وطن پرستی یک ارزش است؟
آیا زادگاه آدمی فراتر از پاره ای جغرافیایی- فرهنگی هم می تواند امری مقدس هم باشد؟
این ها پاره ای از سوالاتی ست که هر گاه واژه جنگ را می شنوم در ذهنم تداعی می شود. 
میخواهم بگویم: وطن چه مفهومی ذهنی و فردی باشد چه مفهومی عینی و جمعی، چه وطن پرستی یک ارزش باشد یا حتی به قول 'خود روشنفکر پنداران' توهمی بیش نباشد، آن گاه که خراب خِرَدان بد باطن خیال باطلی را متصور شوند بر همه ما از هر حزب و گروهی با هر منش و طرز تفکری با هر بینش و نگرشی واجب است که این خیال باطل را در پس پرده ذهن دشمنان باطل کنیم، و در جبهه جنگ چه جنگ نرم چه جنگ سرد حضور فعال و دشمن شکنانه داشته باشیم...
همانطور که در طی هشت سال دفاع مقدس، غیور مردان و غیور زنان این مرز و بوم با از خود گذشتگی از برای وطن، از برای آرمان های امام راحل، قهرمانانه در عرصه های مختلف جنگ حضور داشتند و با بی باکی هر چه تمام تر مرگ را به سخره گرفتند. آری آنان با تمام توان رقص کنان، پای کوبان به استقبال شهادت شتافتند تا این جغرافیای خاکی، فرهنگی و سیاسی در دستان ما باشد
راستی آیا تا کنون با خودمان اندیشیده ایم که آرمان های شهیدان چه بود؟ آیا هیچ به فکر فرو رفته ایم که آرمان های جانبازان چه بود؟؟؟ همان جانبازانی که هنوز بعد از دهه ها از اتمام جنگ، درد را زمزمه میکنند و هر لحظه مرگ را هم آغوشند...؟!
مگر نه اینکه رهبر عظیم الشان انقلاب فرموده اند: دفاع مقدس مظهر حماسه است، مظهر معنویت است، مظهر دینداری است و مظهر آرمان خواهی است...!
پس چه شد؟ چرا آن آفتاب درخشان امید رو به سردی گرایید؟
چرا هر روز زخمی بر زخمی و رنجی بر رنجی؟
آن لحظه ای که به معضلات و مشکلات جامعه مان می اندیشم درد تا مغز استخوانم را به آتش می کشد. 
بدون شک دلیل آن هر چه که باشد یک طرف آن به خود ما عموم مردم بر می گردد!
چرا ما عادت کرده ایم هر جا که سخن از رکود اقتصادی، ناکامی سیاسی و زوال فرهنگی شد به اصطلاح مسئولان را مقصر دانسته و نفس راحتی کشیده و خاطر خود را از این همه بینش وسیع سیاسی شاد کرده و آروغ روشنفکری بزنیم؟!
چرا خود را فریب داده و بار مسئولیت را از دوش خود برداشته و به دوش مسئولان می گذاریم و منتظریم که به رگ غیرتشان بر بخورد تا شاید تکانی به اندیشه نا مبارک داده و حق ما را تقدیممان کنند.
بیاییم بیندیشیم و بدانیم که مسئولین واقعی خود ما هستیم، یعنی من یعنی تو، بیاییم بر این زخم ناصور حمد و شفایی بخوانیم و زین پس مردمی باشیم مسئول تا مسئولینی مردمی داشته باشیم...

به امید روزی که از تبریک گفتن دفاع مقدس و گرامیداشت یاد و خاطره شهدا و تکریم و تجلیل جانبازان شرمنده امام راحل، رهبر معظم، خود و اعمالمان و افکارمان نباشیم. 

من از مفصل این نکته مجملی گفتم
تو خود حدیث مفصل بخوان از آن مجمل

سحر برزگر  1399/7/1

 

   انتهای پیام/3486

نام:
ایمیل:
نظر شما:
 
نظرات بینندگان
test